هورمون عشق و مواجهه با خطر
ترشح هورمون عشق موجب افزایش قدرت ریسک کردن و روبرو شدن با ترس می‌شود. به طور مثال: در موقعیت پرش با طناب، فرد می‌تواند از فکر پریدن از ارتفاع دچار ترس شود، ضربان قلب وی افزایش یابد، عرق کند و سایر واکنش‌های فیزیکی ناشی از ترس را نشان دهد.
اما زمانی که پرش را انجام می‌دهد، در حالی که همان واکنش‌های فیزیولوژیکی را دارد، اما توانسته است بر بی حرکت ماندن ناشی از ترس غلبه کند.

هورمون عشق و تاثیر آن بر مادر و نوزاد
استفاده از روش شیردهی "رفتن به سمت سینه مادر" که بلافاصله پس از زایمان انجام می‌گیرد، باعث به حداکثر رسیدن ترشح هورمون عشق در مادر می‌شود که در نتیجه منقبض شدن رحم، سریع‌تر خارج شدن جفت و نیز کاهش میزان خونریزی پس از زایمان مادر را موجب می‌شود.
در این روش، نوزاد بلافاصله پس از زایمان روی شکم مادر قرار داده می‌شود و قادر است به سمت سینه مادر حرکت کرده و خود نوک سینه مادر را پیدا کند و نیز تصمیم بگیرد که چه زمانی تغذیه از سینه مادر را آغاز کند. از آنجا که نوزاد صدای قلب مادر خود را می‌شناسد، این روش موجب ایجاد آرامش در نوزاد می‌شود.
لذا زمانیکه ترشح این هورمون افزایش می‌یابد به پیوستگی و همبستگی مادر و نوزاد کمک می‌کند.

اثرات هورمون عشق بر زن و مرد
صدای فرد مورد علاقه، خاطرات شیرین و حتی یک نگاه مهربان باعث ترشح این هورمون در بدن می‌شود.
اکسی توسین باعث وابسته شدن دو فرد به هم می‌شود و زوجین را به داشتن رابطه زناشویی، یک زندگی بادوام، داشتن فرزندان و...ترغیب می‌کند.

روش‌های افزایش دهنده اکسی توسین
برای ترشح مداوم این هورمون لازم است که زوجین، فعال باقی بمانند.
برای افزایش آن لازم است زن و مرد خلاق باشند و مدام در مورد خاطرات یا آرزوهایشان صحبت کنند.
تداوم زندگی، ایجاد خلاقیت و تازگی بر عهده زوجین است، در غیر این صورت عشق به راحتی از بین می‌رود و کاری از دست هورمون‌ها برنمی‌آید.